· 

De eerste dagen in Canggu

Het is een lange vlucht naar Bali, met een korte tussenstop in Singapore ben je meer dan 16 uur onderweg. Na de douane op Schiphol ben ik ineens een anonieme reiziger geworden en ga ik op in de massa. De knop gaat om, let´s do this. Er is nu “geen weg meer terug”.

 

De afgelopen weken ben ik druk geweest met de voorbereidingen, en nu is het opeens zo ver. Een maand op solotrip naar Bali. Reizen is al het grootste deel van mijn leven mijn passie. En ik ben dankbaar dat ik al zoveel mooie reizen heb mogen maken. Azië is geen onbekende bestemming voor mij en Bali ook niet. Maar dit keer zal het een heel ander soort reis worden. Geen rondreis maar een maand verblijven op een vaste plek en niet met mijn partner/gezin maar alleen. Een ervaring die ik een keer wilde meemaken. Dit betekent een heel andere insteek en ook andere blogs. Niet alleen over de mooie plekken die je onderweg ziet maar ook over hoe het is om een solotrip te maken. Niet dat dit nou zo bijzonder is, er zijn immers enorm veel solo reizigers. Maar voor mij is het de eerste keer en eerlijk gezegd vind ik het best spannend. Wat eerlijk is eerlijk, de meeste digital nomads zullen toch een stuk jonger zijn dan ik en misschien krijg ik voor het eerst in mijn leven wel heimwee?

 

Als ik eindelijk buiten bij Arrivals op Denpasar airport sta ruik ik gelijk de vertrouwde Azië geur, ik herken de wierook, een zoetige lucht van vruchten, de etensluchtjes, houtvuurtjes en ook een beetje de uitlaatgassen van alle scooters. En daarnaast voel ik gelijk de tropische warmte met een hoge luchtvochtigheid. Buiten wacht mijn driver op me met een bordje met mijn naam erop. Altijd fijn na een lange vlucht om je daar niet meer druk over te hoeven maken. Nog ongeveer 45 minuten rijden, qua afstand is het niet erg ver maar gezien het verkeer in de drukke hoofdstad en de smalle eenbaanswegen schiet het voor geen meter op zoals wij in Nederland zouden zeggen. Hier heb je alleen Bali time.. Sit back and relax. Het is al donker als ik aankom bij Dojo co-working in Canggu. Mijn kamer ziet er comfortabel uit en ook het hostel zelf (er zijn 10 kamers met eigen badkamer, een gemeenschappelijke keuken, tuin en zwembad) ziet er goed uit. Precies zoals op de website. 

 

De eerste dagen ben ik vooral bezig om te ontdekken hoe “mijn leven” er hier uit ziet. Ik ontmoet de medebewoners die hier allemaal al waren. Krijg een rondleiding door het hostel en mijn scooter wordt gebracht. Erg handig om te hebben, de co-working (en het strand) is 2 km verderop en over straat lopen is met gevaar voor eigen leven 😊 De eerste keer rijdt Kristo de superhost (dit is echt zijn functienaam) even voor me uit, links rijden is niet bepaald mijn sterkste kant. Op weg naar de co- working neem ik de omgeving in me op, veel restaurantjes en winkeltjes die er leuk uit zien. Gelukkig ook genoeg locale warungs en tempels. De Balinezen lijken een ster te zijn in het behouden van hun eigen cultuur tussen al het toeristische ‘’geweld”. Tussen een hipster vegan restaurant met dragonfruit freakshakes en een yogaschool woont een Balineze familie en runt hun kleine warung (lokaal restaurantje). De kleine offers (Canang sari) die je overal tegenkomt op straat, in winkels en huizen en bij tempels bestaan vaak uit een bananenblad gevuld met rijst, koekjes, wierook, bloemen en zelfs jelly pudding dienen om de Goden gunstig te stemmen. Alle Balinezen offeren, en dit is niet bedoeld als toeristisch entertainment, dit is een ritueel dat dagelijks wordt uitgevoerd. 

 

Er wordt veel gebouwd in dit plaatsje dat een paar jaar geleden nog een vissersdorp was. Verlaat je de hoofdstraat, dan sta je na een paar minuten wel weer in de rijstvelden, die combinatie maakt het heel bijzonder.

 

De co-working is een goed georganiseerde flexwerkplek die druk bezocht wordt en is 24 uur per dag geopend. Omdat ik in de co-living woon heb ik onbeperkte toegang. Je kunt ook een lidmaatschap kopen voor een bijvoorbeeld 50 uur. De wifi is goed, er is een café, een zwembad, en heel veel werkplekken. Er worden hier iedere week meerdere events georganiseerd, van new members breakfast tot workshops over allerlei onderwerpen. Binnenkort ga ik in ieder geval naar een crash cursus Bahasa (Indonesische taal). 

Doordat de medebewoners en members bijna allemaal echte digital nomads zijn merk ik dat ik ook aan “aan het werk” ga. Dat is ook een van de redenen van mijn reis. Dat ik wil ervaren hoe het is om remote te werken. Nu slechts bloggen, social media bijhouden en content createn. Maar ga ook beginnen met een vlog. Dit is helemaal nieuw voor mij maar nu heb ik er ook echt tijd voor om mezelf hierin te verdiepen. In het begin was het wat onwennig, maar al snel blijkt het dat niemand op mij let, dat het heel normaal is om met een selfiestick rond te lopen en met headphones op te werken of youtube tutorials te kijken.

In de loop van de eerste week leer ik wat mensen kennen en wordt ik meegevraagd naar yogales en op dagexcursie naar Ubud.  Ook eten we een keer gezamenlijk, ga ik naar het strand, heb een massage, lees een boek en geniet ik van alles van Canggu te bieden heeft. Soms moet ik mezelf even knijpen om het echt te geloven, het geeft me een bijzonder gevoel dat ik dit in mijn eentje aan het doen ben. Het alleen zijn was wel even wennen, maar lang leve Whatsapp en Facetime.

 

Reactie schrijven

Commentaren: 4
  • #1

    Engelie (zaterdag, 25 mei 2019 00:28)

    Leuke ontdekkingsreis Petra!

  • #2

    DvdS (zondag, 26 mei 2019 12:31)

    Wouw, heel leuk om je blog te lezen en hoe het met je gaat. Je mag best trots zijn op jezelf. �

  • #3

    Kiek (woensdag, 29 mei 2019 07:08)

    Leuk om een kijkje te krijgen in jouw wereld van nu!

  • #4

    Conny (zaterdag, 15 juni 2019 18:21)

    Wat goed dat je dit doet! Past helemaal bij jou! Erg leuk dat je me vandaag per app informeerde dat je op reis bent en dat ook ik nu mee kan genieten! En zoals je weet ben ik ook in Bali geweest, dus ik weet wat t is om daar te zijn! Geniet ervan!